ಸುಳಿಗಾಳಿ

ನಿನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆಯೇ, ಪಶ್ಚಿಮರಶ್ಮಿ ಸುರಿದಿದ್ದ ನೀಲಗಿರಿಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾವು ಒಮ್ಮೆಲೇ ನಿಂತರೆ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದ ಸುಳಿಗಾಳಿಯೊಂದು ನಮ್ಮೆದುರೇ ದಾಟಿ ಹೋಗಿದ್ದು? ಎರೆಡು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಸುತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ನಕ್ಕಿದ್ದು? ಸುಳಿಗಾಳಿ ಹೀಗೆ ಸುಳಿವಾಗ ಮಿಡತೆಗಳು ಸಿಡಿದೋಡುತ್ತವೆ, ಇರುವೆಗಳು ನೆಲವನ್ನಪ್ಪುತ್ತವೆ, ಎಲೆಗಳು ಪಟಪಟಿಸಿ, ಹಸಿರಲ್ಲಿ ಗವಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹುಲ್ಲು ಹೂಗಳ ಗಂಧ ಮೋಡಗಳ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಲೇ, ಬಯಲ ಸುಳಿಗಾಳಿ ಬೇಲಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏನು ಗಾಳಿಯ ಈ ಅವತಾರ? ಏನು ಈ ಲೀಲೆ? ಒಮ್ಮೆಮ್ಮೆ…

Continue reading →

ನಿಶ್ಚಲ ತಾರೆ ನೀನು

ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕು ಕಳೆದ ಮೇಲೂ ಉಳಿಯುವ ನಿಶ್ಚಲ ತಾರೆ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಮರೆತು ಹೇಗಿರಲಿ ನಾನು. ಈ ನಿಶಿ ನಿರಾಮಯತೆಯಲ್ಲಿ ಎದೆ ಚಾಚಿದ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಂತೆ, ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಸುವೆ ಜಲಧಿ ಎದ್ದಂತೆ. ಚಾಚಿದಷ್ಟು ದೂರ, ಇನ್ನು ದೂರ. ಇನ್ನೂ ಚಾಚುತ್ತೇನೆ, ಸಿಕ್ಕುಬಿಡುವೆಯೆಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲಿದ್ದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಅರಳುವೆ, ಸುರ ಸುರಭಿ ಘಮಘಮಿಸಿ. ನಾನು ಕೈ ಚಾಚುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಸಿಗದಂತಿರು, ಈ ಹಂಬಲದಲ್ಲೆ ಸುಖವಿದೆ.

Continue reading →